یکی از تاثیرگذارترین آهنگ هایی که تو این دوسه ساله شنیدم مربوط می شه به آهنگ “تاریکی (Darkness)” از Darren Hayes. احتمالاً این خواننده ی استرالیایی الاصل رو بشناسین. اگر کارهایی که خودش ساخته و تو دو آلبوم اخیرش به بازار داده رو هم نشنیده باشین، احتمالاً اسم گروه Savage Garden رو شنیدین که تو زمان خودش – سال های 97 تا 2001- کلی طرفدار پیدا کرد و هنوز هم جزو گروه های تاپ پاپ/راک این چند ساله محسوب می شدن.خوب Darren Hayes خواننده ی این گروه بود که البته نیمی از بار شهرت و محبوبیت گروه رو به دوش می کشید و نیم دیگر رو شونه ی Daniel Jones بود که گیتاریست Savage Garden محسوب می شد.
باری…! Darren Hayes تصمیم گرفت که به آمریکا بره و این در حالی بود که Daniel قصد نداشت که استرالیا رو ترک کنه، بنابراین گروه در سال 2001 منحل شد و Darren اولین آلبوم تک نفره خودش رو در سال 2002 با نام Spin به بازار عرضه کرد که گرچه از نظر کیفیت، قابل مقایسه با آهنگ های Savage Garden نبود، اما با وجود صدای بی نظیر Darren، انتظار فروش بالا، انتظار بیجایی نبود. ضمن اینکه تک آهنگ هایی از اون هم آهنگ های دلنشینی بودن که سلیقه های مختلف رو راضی نگه می داشتن.
آلبوم دوم Darren Hayes در سال 2004 و با عنوان Tension and the Spark از نظر دوستداران Savage Garden یه عقبگرد کامل به حساب میومد، چرا که سبک راک منحصر به فردی که تو گروه استفاده می شد، اینجا جای خودش رو به آهنگ هایی داده بود که تماماً به صورت الکترونیک ساخته شده و در آلبوم قرار گرفته بودن.(البته آلبوم اول هم به صورت الکترونیک ساخته شده بود ولی اینجا دیگه خیلی زیاده روی شده بود) اما با وجود قطعات بعضاً سرد و پراز حس ناامیدی ای که تو آلبوم قرار گرفته بودن، تنظیم های فوق العاده به علاوه ترانه های سنگین و البته جذاب، جلوی هرنوع انتقادی رو که می تونست Darren Hayes رو نابود کنه گرفت و علاوه بر طرفداری قبلیش، دسته جدیدی از جوون ها رو طرفدار این خواننده 32 ساله کرد. (در سال 2004، 32 ساله بود، وگرنه که الان بیشتره!)
البته این رو هم بگم که همونقدر که سبک کارش می تونه برای بعضی ها جذاب باشه برای دیگرانف کسل کننده ا حتی منزجرکنده باشه. باید گوش کرد تا فهمید!
آهنگ Darkness که صحبتش در ابتدای بحث رفت، آهنگ ابتدایی همین آلبومه که شاید بشه لقب بهترین آهنگ آلبوم رو بهش داد. گرچه آهنگ های دیگه ای مثل I Like the way, Unlovable و Sense of Humor هم هستندکه می تونن نظرهارو به خودشون جلب کنن.
نکته جالبی که می تونم راجع به این آهنگ بگم اینه که از هر دو جنبه آهنگ (ملودی و تنظیم) و ترانه، می تونه توجه مخاطب رو به خودش جلب کنه، طوری که با ده ها بار گوش دادن هم ازش دلزده نشین. حالا اگه هر دوی این وجوه بتونه شما رو جذب خودشون کنه، احتمالاً این قطعه ی هنری رو به عنوان یکی از مهمترین آهنگ های سراسر عمرتون انتخاب خواهید کرد. متن ترانه رو در ادامه ی مطلب گذاشتم که ازتون دعوت می کنم که بخونیدش. ملغمه ایه از حسرت، عشق، فلسفه و پوچی! که البته ناامیدتون نمی کنه.
امروز صبح که سری به سایت رسمی Darren Hayes زده بودم دیدم که آلبوم سوم این خواننده تا دو ماه دیگه به بازار میاد. ظاهراً Darren Hayes تلافی این سه سال سکوت رو با 25 ترک در دو آلبوم در آورده. غیر از بیوگرافی و گالری عکس ها و نمونه هایی از آهنگ های جدیدش و البته موزیک ویدیوهای اونها و طراحی جلد جالب آلبوم جدیدش که می تونین روی سایتش ببینید، طراحی خود سایت هم بسیار هنرمندانه و چشمنوازه که به ارزش یکبار سر زدنش می ارزه.
